در محیط­های صنعتی با وجود ماشین­آلات و ابزار فراوان، غالباً کارگران درمعرض خطرات­گوناگون قرار دارند، باپیشرفت فن­آوری و افزایش­کاربرد ماشین­آلات درتولید نیز مخاطرات و احتمال بروزحوادث در این­گونه محیط­ها فزونی می­گیرد.

ایمنی­صنعتی علمی­است که در پیشگیری از بروز حوادث در محیط­کار به یاری انسان می­شتابد و همواره در راستای حفاظت و حراست از نیروی­کار و سرمایه گام بر­می­دارد.

اصولاً ایمنی­صنعتی رشته­ای­است گسترده که به مجموعه­تدابیر، اصول­ومقرراتی گفته­می­شود که بابه­کارگرفتن آنها می­توان نیروی­انسانی و سرمایه را دربرابر خطرات­گوناگون در محیط­های صنعتی به­گونه­ای مؤثر و کارا نگهداری­کرد و به­این­وسیله یک محیط­کار بی­خطر و سالم برای افزایش کارایی کارکنان به­وجود آورد.

تعریف ­ایمنی عبارت­ ­است ­از میزان درجه دور بودن از خطر، واژه (Hazard) که در تعریف­علمی ایمنی   آمده­است، درواقع شرایطی­است که دارای پتانسیل رساندن آسیب به کارکنان، تجهیزات­و­ساختمان­ها، از بین­بردن مواد یا کاهش­کارایی در اجرای یک وظیفه از پیش ­تعیین­شده می­باشد.

هنگامی­که (Hazard) وجود دارد  امکان وقوع اثرات منفی یادشده وجود خواهد داشت.

کلمه(Danger) گویای­قرارگرفتن درمعرض یک(Hazard)است، به­این­ترتیب ایمنی متضاد(Danger)بوده­است، و درصدد حذف خطرات ­بالفعل­موجود در محیط­کار می­باشد.

ایمنی به­طور صددرصد و مطلق وجود ندارد و عملاً هم هیچ­­گاه حاصل نخواهد شد از این­روست که گفته می­شود ایمنی حفاظت­نسبی در برابر خطرات است.

یک­مکان، یک کارمعین و یا یک­دستگاه ­زمانی ایمن انگاشته می­شود که احتمال خطر مرگ، مجروح­شدن و یا ابتلا­به بیماری برای کسانی­که درآنجا بوده یا با آن­دستگاه کار می­کنند درحد­قابل­قبول پایین باشد.به­طورکلی، می­توان چنین گفت که میزان خطر قابل­قبول با پایین­آمدن سطح­ایمنی، افزایش و با افزایش سطح­ایمنی کاهش می­یابد.درواقع بهداشت­حرفه­ای بیماری­ها را کاهش می­دهد و ایمنی­صنعتی به کاهش تمام خطرات می­پردازد.

باتوجه­به تعریف ایمنی، مهندسی­ایمنی عبارت­­است ­­از «مقررات یا نظامی­که برای کاهش­­وقوع­حوادث از­طریق حذف یا کنترل خطرات به کار می­روند».

برای مشاهده بقیه مطلب روی ادامه ی مطلب کلیک کنید.

 

 

 

 

 


ادامه مطلب ...